پایگاه تخصصی مسجد، گروه بین الملل – وحید پورتجریشی: مسجد علاءالدین در سال 1220 ساخته شده و از قدیمی ترین مساجد دورسلجوقی در ترکیه به شمار می رود .
این مسجد بر روی ارگ تپه ای قونیه واقع شده و تاریخ احداث آن به دوران حکومت سلجوقیان باز میگردد.
یکی از ویژگی های طراحی مساجد در دوره سلجوقی وجود گنبدی متفاوت و دو پوسته است که در مسجد الهدین هم دیده می شود .
مسجد علاءالدین بعدها در سال 1156 به دستور سلطان عزیالدین کیکاووس و پس از وی نیز بار دیگر توسط سلطان علاالدین کیکاووس مورد بازسازی قرار گرفت که به همین دلیل به نام مسجد علاالدین نامگذاری شد.
در حقیقت علت بوجود آمدن گنبد دو پوسته، فضای داخلی و قالب خارجی بود. گنبد داخلی ساختاری نیمکره‌ای داشته ولی گنبد بیرونی به شکل بیضی نسبتاً نوک تیز ساخته شده اند.
در عصر سلجوقیان هنر معماری به شکوفایی و کمال نسبی رسید و هنرمندان و معماران آثار فراوانی بوجود آوردند. در این دوره ساختمان مسجد شامل حیاط چهار ایوانی و تالار مربع گنبددار (چهارطاقی) بود .
نماسازی دیوار بناها با آجر بود و از امکانات هنری آن استفاده می‌شد و در این دوره از آجر نقوش متنوعی به‌وجود می‌آورند. هنر آجرتراشی و تزئین بناها با آجرهای تراشیده شده از قرن پنجم هجری و تااواخرقرن ششم ادامه یافت و به تدریج تکامل یافت.
در کنار این تزیینات بسیار زیبای آجری در دوره سلجوقی از کتیبه‌ها و خطوط تزیینی نیز استفاده های زیادی می شد .
در اواخر عهد سلجوقی ترئینات گچبری و رنگ اهمیت زیادی یافت. کاشی لعابدار فیروزه‌ای در تزئین معماری بکار گرفته شد.
طرح تکمیلی بازسازی و معماری مسجد الهدین تحت تاثیر معماری عربی قرار گرفته است . اما بسیار از قسمت های بازسازی شده ساختمان مسجد هنوز مربوط به دوره سلجوقی است.