مکانی که خانواده را از بلاهای آخرالزمان مصون می‌دارد

امروز پنجمین روز از دهه تکریم و غبار روبی مساجد است که با عنوان «مسجد؛ کانون حیات طیبه خانواده»، نام‌گذاری شده است، در مورد کارکردهای مساجد سخن بسیار گفته شده است و یکی از این کارکردها حفظ خانواده و اعضای ان از بلاهای آخرالزمانی است. 

امروز شنبه مصادف با بیست و چهارم تیرماه، پنجمین روز از دهه تکریم و غبار روبی مساجد با نام «مسجد، کانون حیات طیبه خانواده» است. اما مزایای خانواده مسجدی نسبت به سایر خانواده‌ها در چیست؟ 

جایگاه مسجد، اختصاص به قشر و گروه خاصی ندارد و در طول تاریخ اسلام همواره مورد استفاده تمام اقوام و اصناف و گروه‌ها بوده است. حتی وقف مسجد نیز از وقف‌هایی است که ملکیت زمین، بنا را از دست انسان خارج می‏‌کند و در اصطلاح فقهی «فک الملک» می‏‌شود، نه «حبس الملک و تسبیل النفعة»؛ یعنی اینکه، کسی نمی‏‌تواند مسجد بسازد با این شرط که قوم و قبیله خودش در آن نماز بخوانند. این چنین بنایی، مسجد نیست، چراکه مسجد از آن خداست و هم از آن به طور مساوی می‌توانند استفاده کنند. 

از صدر اسلام تاکنون مسجد، مورد توجه و احترام همگان بوده است و همه مردان و زنان مؤمن، التزام و رفت و آمد به آن را جز برنامه روزانه خود دانسته و همراه فرزندان خود به این مکان مقدس رفت و آمد می‏‌کردند و از فیوضات معنوی آن بهره‌‏ها می‏‌برد‏ند. 

مسجد به خاطر آداب و احکامی که دارد و تقدس مکانی ویژه‌‏ای که در مورد آن مطرح شده، آثار بسیاری نیز در خود دارد. اگر برای رفتن به مسجد، مستحب است با وضو حرکت کنیم، اگر در انتظار نماز بودن در مسجد عبادت محسوب می‏‌شود، اگر برای ورود به مسجد باید با پای راست وارد شویم، و... همه اینها باعث می‏‌شود اثرپذیری ما از معنویت ملکوتی مسجد بیشتر شود. خصوصاً اگر که خانواده‏ای با تمام اعضا در آن حضور داشته باشد. چراکه نشاط روحی و شادابی اخلاقی که مسجد به نمازگزارانش تحفه می‏‌دهد در تک تک افراد خانواده جاری شده و باعث می‏‌شود فضای خانه و خانواده مصونیت قابل ملاحظه‏‌ای در برابر فتنه‏‌های آخرالزمان داشته باشد. 

با توجه به این روایت وآیات قرآن می‏‌توان تصریح کرد بهترین راه و شاید تنها راه نجات از انحرافات فکری و عقیدتی، مسجدی بودن است که بهترین دوستان را می‏‌توان در آن یافت

این نکته، در احادیث ما نیز مشهود است که می‌فرماید «اذا نزلتِ الآفاتُ و العاهات وفی اهل المساجد». 

شاید، دغدغه اصلی خانواده‌‏ها در دوره ما منحرف نشدن فرزندان از راه هدایت و صراط خداست که با توجه به این روایت و روایات مشابه و حتی آیات قرآن می‏‌توان تصریح کرد که بهترین راه و شاید تنها راه نجات از انحرافات فکری و عقیدتی، مسجدی بودن است که بهترین دوستان را می‏‌توان در آن یافت. 

اگر در قیامت، همه خواهند گفت: «یا ویلَتی لَیتنی لم اتحذ فلاناً خلیلاً»، اهل مسجد، این را نخواهند گفت؛ چرا که به فرموده امیرالمؤمنین(ع) یکی از هشت خاصیت مسجد، برادر دینی است که ما را در راه خدا یاری برساند: اخاً مستفاداً فی الله. 

اگر مشکلات جامعه ما به دلیل ناآگاهی است: «ذلک بأنهم قوم لایعقلون»، اهل مسجد از این گزند در امانند؛ چرا‌که چیزی که در مسجد بیان می‏‌شود علمی است که فواید فراوان دارد و به درد دنیا و آخرتمان می‌‏خورد: علماً مستطرفاً. 

اگر از سعادت اخروی فرزندان و خودمان نگران هستیم و به اصطلاح تمام همّ و غمّمان عاقبت به خیر شدن است باز هم مسجد است که این مهم را فراهم می‏‌آورد: «یا ایها الذین آمنوا قوا انفسکم و اهلیکم ناراً»، چرا‌که مسجد است که انسان را اهل ایمان نگه می‏‌دارد: «اذا اعتاد رجل الی المسجد فاشهدوا له بالایمان». 

پس می‏‌توان مزایای یک خانواده مسجدی را نسبت به غیرمسجدیان این‌گونه برشمرد که یک خانواده اهل مسجد، از بلاهای آخرالزمان درامانند. این بلاها هم جنبه مادی دارد و هم جنبه معنوی چرا‌که در روایت مورد بحث هم آفت مطرح شده بود و هم عاهه. آفت، بیشتر جنبه مادی را در برمی‏‌گیرد ولی عاهه به جنبه‌‏های معنوی نیز نظر دارد. 

یک خانواده مسجدی از اهل‌بیت دوستان خود و دوستان فرزندشان اطمینان دارند و نگرانی ندارند. یک خانواده اهل مسجد از ناآگاهی‏‌هایی که باعث انحراف می‏‌شود، رنج نمی‌‏برد. سید مرتضی موسوی (دانش آموخته سطوح عالی حوزه)