به گزارش پرتال مرکز رسیدگی به امور مساجد، سرپرست معاونت میراث فرهنگی این اداره کل گفت: جنس این سنگها از مرمر و متعلق به قرنهای نهم، یازدهم و دوازدهم است که هرکدام دارای تزئینات خاصی هستند.
محسن ذاکری نیا افزود: برای نمونه سنگ محرابی با نقش قندیل تزئیناتی به صورت مقرنس کاری در دو حاشیه پیشانی سنگ دارد همچنین نقش قندیل آویخته در وسط محراب دیده می شود که در دو طرف لچکی برگهای نخلی و پالمت و وسط نقوش اسلیمی به صورت دهن اژدری و خرطومی دیده می شود.
سرپرست معاونت میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان ادامه داد: این مسجد قسمتی از مجموعه ای است که در عصر صفویه به چقماقیه معروف بوده و از اقدامات خیرخواهانه امیر جلال الدین چقماق شامی (حاکم یزد در دوران تیموری) و همسر او فاطمه خاتون بشمار می رود .
ذاکری نیا یادآور شد: این مجموعه در دوران پادشاهی شاهرخ میرزا تیموری و در سنه 841 هجری ساخته شد که بی شک از لحاظ شکوه ، عظمت و زیبایی و اهمیت، بهترین و معتبرترین مسجد پس از مسجد جامع شهر یزد است.
وی اضافه کرد: از مهمترین کتیبه های لوحه ای که در بنا نصب شده می توان به دوسنگ محراب بسیار خوش تراش اشاره کرد که یکی در طاقنمای محراب صفه اصلی ودیگری در غرفه دست چپ ایوان دیده می شود.
وی ادامه داد: در این کتیبه ها علاوه بر آیات قرآنی نقوش قندیل که سمبلی از توحید و نور الهی را تداعی می کند به چشم می خورد. همچنین در کریاس مسجد، کتیبه ای به صورت وقفنامه به خط نسخ نصب شده است.
سرپرست معاونت میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تصریح کرد: مسجد مذکور بخشی از مجموعه امیرچقماق (شامل مسجد، تکیه، آب انبار و بازار) است که در ضلع جنوبی چهارراه شهداء و جنب میدان امیر چخماق واقع شده و به شماره 247 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
ایرنا