در محکومیت اهانت به ساحت مقدس حضرت ختمی مرتبت، محمد مصطفی، پیامبر عظیم الشأن اسلام (ص)

دفتر مطالعات و پژوهشهای مرکز رسیدگی به امور مساجد در شهر مقدس قم، این ضایعه اسف انگیز بزرگ را به ساحت مقدس پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) و حضرت ولیعصر(عج‌) و نایب برحقش امام خامنه‌ای و مردم مسلمان سراسر جهان تسلیت عرض نموده و ضمن تأکید بر هوشیاری ملت عزیز ایران و همه مسلمانان یادآور می شود که این گونه جسارتها و توهینهای شوم از قبل برنامه‌ریزی شده از چشمان مردم بیدار جهان به ویژه مسلمانان وبه خصوص از چشم اساتید، صاحبنظران، محققین فهیم و آگاه ایران اسلامی به دور نمانده و نخواهد ماند و بی‌شک انزجار و افسوس تمام مردم مسلمان در آینده‌ای نزدیک به طوفانی بدل خواهد شد                                    

                                                      بسم الله الرحمن الرحیم
 وَالْحَمْدُ للهِ قاِصمِ الجَّبارینَ، مُبیرِ الظّالِمینَ، مُدْرِکِ الْهارِبینَ، نَکالِ الظّالِمینَ صَریخِ الْمُسْتَصْرِخینَ، مَوْضِعِ حاجاتِ الطّالِبینَ، مُعْتَمَدِ الْمُؤْمِنینَ
 اَشهَدُ اَن لا اِلهَ الا الله، اَشهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَسُول الله، اَشهَدُ اَنَّ اَمیرَ المُؤمنین عَلیاً وََلی الله.
«یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ؛ آنها مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند، ولى خداوند نور خود را کامل می کند، هر چند کافران ناخشنود باشند.»(صف، آیه ۸)
مقدمه
استیصال و درماندگی دشمنان بشریت از بیداری عظیم امّت اسلامی، یک بار دیگر آنان را بر آن داشت که با سخیف‏‌ترین روش‌های ممکن، کینه دیرینه خود را از دین مبین اسلام نشان دهند. دستان پلید و آلوده صهیونیسم خون آشام به سرکردگی آمریکای ام‌الخبائث، این‌بار از آستین مزدوری آمریکایی ـ صهیونیستی بیرون آمده و با ساخت و پخش فیلمی سراسر توهین‌آمیز علیه ساحت مقدس پیامبرعظیم الشأن اسلام، حضرت ختمی مرتبت، محمد مصطفی(ص)، خباثت درونی خویش را به ‌‌نهایت رسانده‌اند.
اهانت به پیامبر اسلام(ص) و ساخت فیلم توهین آمیز از زندگی پربار آن حضرت به بهانه آزادی بیان، نشانگر عجز، درماندگی و اوج حقارت دشمنان قسم خورده اسلام است. در این نوشتار مختصر، «حکم فقهی و راه مقابله با توهین به رسول اکرم(ص) و مقدسات اسلامی و بیوگرافی سازندگان و دست اندرکاران این فیلم موهن» را مرور می کنیم.
مفهوم «اهانت»
اهانت یا توهین، واژه ای عربی از ریشه «وهن» به معنای سستی گرفته شده است. «الاهانة الاستخفاف»(۱)؛ بنابراین «اهانت» به معنای سست کردن است و معنای حقوقی این واژه نیز با معنای لغوی آن سازگاری دارد و در اصطلاح به سست گردانیدن و تحقیر وجود معنوی و حیثیت مجنی علیه گفته می شود و در اینجا اهانت به معنای آن است که یکی از شخصیتها یا اشیاء یا اعتقادات مورد احترام یا به عبارتی مقدسات دین اسلام تحقیر شود. برای تشخیص اینکه گفتار یا کرداری موجب اهانت شده است یا خیر، باید به ملاک های عرفی مراجعه کرد و عرف در این موارد راهنمای قاضی خواهد بود. توهین به مقدسات اسلام ممکن است در قالب لفظ یا فعل باشد و توهین لفظی متداولتر است و نمونه بارز آن فحاشی و به کار بردن الفاظ رکیک است.
 توهین به مقدسات اسلامی، دربرخی مقررات نیر تابع ویژگی های خاصّی است. مثلاً برخلاف توهین ساده که فقط توهین به افراد می باشد در اینجا مخاطب توهین کننده ممکن است ذات اقدس الهی، اشیاء و اماکن مقدس، زمان های مقدس و اعتقادات مقدس باشد. از نظر عرفی، توهین ساده به مردگان را جز در موارد خاص نمی توان کیفری نمود؛ امّا در توهین به مقدسات بر خلاف توهین ساده، جرمی قابل گذشت نیست، و تعقیب آن هم نیازی به شکایت شاکی خصوصی ندارد. واژه مقدسات که جمع مقدسه است و مقدس به معنای پاک، پاکیزه، منزه، مرد خدا که از منهیات بپرهیزد، پارسا و آنچه از نظر دینی مورد توجه و تقدیس قرارگیرد، آمده است.(۲)
در منابع و کتابهای فقهی و حقوقی به ندرت تعریف جامعی از مقدسات اسلامی ارائه گردیده و بیشتر به مصادیق آن پرداخته می شود. تعریفی که یکی از حقوقدانان برای این واژه ارائه کرده است، چنین می باشد: «منظور از مقدسات اسلامی در درجه اول، ذات باری تعالی و پس از آن همه مکانها، چیزها و اشخاصی هستند که از لحاظ موازین دین اسلام، مقدس و قابل احترام محسوب می شوند، مثل قرآن کریم، کعبه، مزار پیامبر و امامان(ع) و یا شخصیت های مورد احترام سایر مذاهب که از نظر اسلام هم واجب التعظیم هستند، مثلاً حضرت مریم یا هاجر یا شخصیت های اسلامی مانند حضرت ابوالفضل یا علی اکبر یا حمزه یا زینب یا خدیجه(س).»(۳)
ملاکی که در این تعریف برای مقدسات اسلامی بیان گردیده آن است که موضوع آن از نظر موازین دین اسلام قابل احترام باشد. بنابراین، مقدسات اسلام به اشخاص، اشیاء و اموری گفته می شود که جزء ارکان یا ضروریات دین اسلام بوده و انکار آنها مستلزم انکار دین اسلام و اهانت به آنها مستلزم اهانت به اساس دین اسلام باشد.
حکم فقهی و حقوقی توهین به پیامبراکرم(ص) و مقدسات اسلامی
به طور کلی، اهانت به این مقدسات اسلام از سوی هرکس که صورت بگیرد جرم است، چه مسلمان باشد، چه کافر، چه شیعه باشد و چه غیر شیعه. چنان که حکم تهیه کننده و کارگردان فیلم موهن به پیامبر اسلام(ص) که کافر است، اعدام می باشد.
بر این اساس، اگر کافری به مقدسات اسلامی اهانت کند قابل تعقیب است، هرچند اعتقادی به آن نداشته باشد؛ همان گونه که شیعه یا سنی بودن او نیز تأثیری ندارد.
فقها و اندیشمندان شیعه به اتفاق معتقدند کسى که به ساحت مقدس پیامبر(ص) دشنام دهد، قتلش لازم است.(۴) چنان که هشام بن سالم از امام صادق(ع) روایت مى کند: «انّه سئل عن شتم رسول الله(ص) فقال: یقتل الأدنى فالأدنى قبل أن یرفع الى الامام(ع)»؛ از دشنام به رسول خدا(ص) پرسیده شد، فرمود: هر کس نزدیکتر باشد او را مى کشد، پیش از آن که نزد امام برده شود.»(۵)
در منابع روایی اسلام، روایات فراوانى در این باره وجود دارد؛ در برخى از روایات نظریه ربیعه و اصحاب او، که مى گفتند شخصى که به پیامبر(ص) دشنام دهد، تعزیر و ادب مى شود، مردود دانسته شده است؛ چنان که گفته شده: «بین رسول خدا(ص)و اصحاب حضرت تفاوت است. چنان که در زمان امام صادق(ع) فردى را که به پیامبر(ص) دشنام داده بود، نزد فرماندار مدینه آوردند و مردم را براى نظر خواهى جمع نمودند، امام صادق(ع) نیز تشریف آوردند و به حکمى که «ربیعه الرأى» داده بود اعتراض فرمودند. از این رو فرماندار مدینه به حکم امام(ع) عمل نمود و دستور قتل مرتکب را صادر کرد.(۶)
امام صادق(ع) فرمود: به من رسیده است که رسول خدا(ص) فرمود: «النّاس فى أسوة سواء، من سمع أحداً یذکرنى بسوء فالواجب علیه أن یقتل من شتمنى و لا یرفع الى السلطان و الواجب على السلطان اذا رفع الیه أن یقتل مَن نال منى؛ مردم نسبت به اسوه و مقتدا بودن من مساوى هستند. هر کس بشنود که فردى به من دشنام داده واجب است او را بکشد و لازم نیست نزد حاکم برده شود و اگر او را نزد سلطان ببرند بر وی واجب است که چنین فردى را به قتل برساند.»(۷)
 امام رضا(ع)به نقل از پیامبر بزرگوار اسلام(ص) مى فرمایند: «من سبّ نبیّاً قُتل، و مَن سبّ صاحب نبىّ جُلِد»؛ کسى که به پیامبرى دشنام دهد کشته مى شود، وهر کس صاحب و همراه پیامبرى را دشنام دهد تازیانه
مى خورد.»(۸) همین حکم درباره مادر بزرگوار پیامبر اسلام، و دختر آن حضرت فاطمه زهرا(س) نیز مصداق دارد.(۹)
همچنین کسى که پس از پیامبر اسلام(ص) ادعاى نبوّت کند، کشته مى شود، چون خاتمیت آن حضرت از ضروریات دین است، از این رو ادعاى نبوت کفر است. همین طور است حکم کسى که در نبوت پیامبر اسلام(ص) شک کند، هر چند در ظاهر ادعاى اسلام نماید.(۱۰)
بر اساس قاعده حرمت اهانت به مقدسات، توهین به مطلق مقدسات دینی حرام است.(۱۱) ولی جرم بودن آن دسته از مقدسات دینی که در حد ضروری دین نباشد، نیاز به دلیل دیگری دارد.
بر اساس این ضابطه، هر آنچه که مربوط به مقدسات سایر ادیان الهی باشد ولی از جمله مقدسات ضروری دین اسلام نیز به شمار آید داخل در قلمرو جرم توهین به مقدسات خواهد بود، مانند لزوم احترام به پیامبران الهی و یا تورات و انجیل واقعی و تحریف نشده.
افزون بر این، برخی از فقهای مشهور شیعه بر این موضوع تصریح نموده اند که اهانت و ناسزاگویی به دیگر پیامبران الهی نیز همان مجازاتی را دارد که برای توهین به پیامبر گرامی اسلام (ص) و معصومین (ع)، مقرر گردیده است.
شهید ثانی از جمله فقهایی است که اهانت به سایر انبیای الهی را نیز مانند توهین به پیامبر گرامی اسلام مستحق مجازات دانسته است(۱۲) به اعتقاد ایشان اهانت به دیگر پیامبران الهی بدین جهت ممنوع است که لزوم احترام به انبیای الهی و گرامی داشت آنان از ضروریات اسلام است و بنابراین، دشنام به آنان موجب ارتداد است.(۱۳)
به نظر می رسد لازمه این تعلیل منطقی در کلام شهید ثانی آن است که توهین به سایر مقدسات ادیان الهی که از مقدسات ضروری اسلام محسوب می گردد، نیز ممنوع باشد به عنوان نمونه بر اساس دلالت صریح قرآن کریم، حضرت مریم (س) از بانوان پاکدامن عصر خویش بود. و به دلیل برخی اتهامات ناروا(۱۴) ، قرآن بر پاکدامنی ایشان تأکید ورزیده(۱۵) و ایشان را به عنوان بانوی نمونه معرفی کرده است.(۱۶) حال اگر کسی نسبت به این بانوی گرامی اتهام بی عفتی روا دارد مرتکب توهین به مقدسات اسلام گردیده است و مانند اهانت به مادر گرامی پیامبر اسلام (ص) و یا دختر گرامی ایشان، مستحق مجازات خواهد بود. (اگر چه این اتهام خود نوعی اهانت به شخص پیامبران نیز محسوب می شود.) و یا اهانت به انجیل و تورات واقعی که از دیدگاه قرآن این دو کتاب - آنگاه که دستخوش تحریف نشده بودند - مانند قرآن کریم نورانیت داشته و از قداست برخوردار بوده اند.(۱۷)
شیخ ابو الصلاح حلبی یکی دیگر از فقهای بنام شیعه، نیز صراحتا توهین به سایر انبیای الهی را مانند توهین به پیامبر گرامی اسلام (ص)، قابل مجازات دانسته است.(۱۸)
براین اساس شمول جرم توهین به مقدسات نسبت به اهانت سایر پیامبران الهی، از نظر قواعد فقه شیعه هیچ منعی ندارد و اگر چه فقط برخی از فقهای شیعه بدان تصریح نموده اند، ولی از آنجا که دیگر فقهای شیعه مخالفتی صریح با این موضوع ابراز نداشته اند انتساب این نظریه به آنها نیز بعدی نخواهد داشت. ازاین رو «ابن زهره» در این مسئله ادعای «اجماع» نموده است.(۱۹)
مرحوم صاحب جواهر نیز پس از نقل نظر شهید ثانی و ادعای اجماع ابن زهره، نسبت به این نظریه گرایش نشان داده است. به اعتقاد ایشان روایتی که از پیامبر گرامی اسلام نقل گردیده، صراحت در این موضوع دارد که هر کس پیامبری را مورد دشنام قرار دهد مجازات او قتل است.(۲۰)
دیگر مذاهب اسلامی، در خصوص گستره مفهوم توهین به مقدسات و سایر شرایط مربوط به آن با مذهب شیعه اختلاف زیادی ندارند.
مالکیه بر این عقیده اند که توهین و دشنام به خداوند یا پیامبر گرامی اسلام (ص) و یا دیگر پیامبران الهی، مستوجب قتل است.(۲۱) بنابراین، فقهای مالکی صراحتا توهین به سایر پیامبران الهی را نیز داخل در مفهوم توهین به مقدسات اسلام دانسته اند.(۲۲)
فقهای مذهب حنبلی بر این عقیده اند که اهانت به خداوند و یا پیامبر اسلام (ص) و یا دیگر پیامبران الهی و یا کتب آسمانی، مستوجب کفر است.(۲۳)
برخی از فقهای مذهب شافعیه نیز هر گونه اهانت به قرآن، خداوند، پیامبر گرامی اسلام و یا دیگر انبیای الهی را که توسط کافر ذمی صورت گرفته باشد موجب نقض قرار داد ذمه دانسته اند (البته در صورتی که در پیمان ذمه چنین شرطی قید شده باشد.(۲۴)
امّا حنفیه بر این باوراند که اهانت به پیامبر اسلام (ص) توسط کافر ذمی موجب مجازات نیست، بلکه فقط از این عمل نهی خواهد شد؛ زیرا توهین کافر ذمی به پیامبر اسلام صرفاً زیادت بر کفر است و بدین جهت مستحق مجازات نیست.(۲۵)
در مذهب زیدیه توهین به پیامبر گرامی اسلام (ص)، مستوجب مجازات قتل است.(۲۶)
بنابراین، فقهای سایر مذاهب اسلامی هم غالباً توهین به مقدسات را شامل توهین به سایر پیامبران الهی نیز دانسته اند و در منابع روایی آنان نیز در این خصوص روایاتی بدین مضمون نقل شده است که هرگاه کسی به انبیای الهی توهین نماید، مستحق قتل است.(۲۷)
 داستان فیلم توهین آمیز به ساحت مقدس پیامبر اکرم (ص)
این فیلم با صحنه‌هایی از حملات گروه‌های تندرو به یک داروخانه مربوط به پزشکی قبطی در مصر آغاز می‏شود. در این صحنه چند مسلمان با محاسن بلند با چوب و چماق به داروخانه این پزشک حمله می‏کنند و با حمله ناجوانمردانه به همسر وی، مغازه اش را ویران می کنند؛ امّا پلیس مصر تنها نظاره گر این حادثه است.
فیلم پس از این بخش، به حیات پیامبر اعظم(ص) در صدر اسلام منتقل می‌شود و با پخش صحنه های مبتذل (که قلم را یارای کتابت و نوشتن و زبان را یارای سخن گفتن نیست)، علاوه بر توهین به پیامبراکرم(ص)، دین اسلام به عنوان "سرطان" و مسلمانان را افرادی خشن، عقب مانده و طرفدار خونریزی و... نشان می دهد.
گذشته از صحنه‏ های سخیفی که ارزش بیان ندارد، یکی از شیطنت های فیلم آن است که مسلمانان را افرادی شکنجه‏ گر و خشن معرفی کرده است و در صحنه ای از فیلم یک زن سالخورده به نحو عجیبی شکنجه می شود؛ در حالی که در تاریخ اسلام چنین چیزی مشاهده نمی شود. در واقع، در این فیلم بسیاری از جنایت‏هایی که نظامیان آمریکایی، اسرائیلی و غربی در سال‏های أخیر در حق مردم فلسطین، عراق و افغانستان و... انجام داده و در "گوانتانامو" و "ابوغریب" مرتکب شده اند را بی‏شرمانه به اسلام و مسلمانان نسبت می‏ دهد. در حالی که شریعت اسلام، دین عطوفت و پیامبر اکرم (ص) ـ به شهادت خداوند متعال ـ رحمت برای جهانیان بوده است: یکی از اوصاف مهم نبی مکرم اسلام (ص) آن است که رسول رحمت الهی است. قرآن کریم می‌فرماید: «و ما ارسلناک الارحمةً للعالمین»(انبیاء/۱۰۷).
روزنامه آمریکایی «وال استریت ژورنال» در توصیف این فیلم نوشت: فیلم "برائت از مسلمانان" یک فیلم سیاسی و نه مذهبی است و در آن از اسلام به عنوان سرطان یاد شده است.
چه کسانی این فیلم سخیف را تولید کردند؟
این فیلم توهین آمیز که در آمریکا ساخته شده و چهره حضرت ختمی مرتبت، محمد مصطفی، پیامبر عظیم الشأن اسلام (ص) را به نمایش می گذارد، به تهیه کنندگی و کارگردانی «سام باسیل»، صهیونیست، تبعه آمریکا ساخته شده است.
روزنامه «وال استریت ژورنال» این فرد را این گونه معرفی می کند: «سام باسیل» یک شهروند اسرائیلی ـ آمریکایی ایالات متحده است. وی ۵۴ ساله و مشاور املاک و مدیر شرکت‏های ساختمانی است که در کالیفرنیای جنوبی زندگی می‌کند و دشمن قسم‌خورده اسلام است؛ سام باسیل، یک نام مستعار نیست.
سام باسیل در گفت و گو با روزنامه آمریکایی «وال استریت ژورنال»، با تأکید بر این که فیلم توهین آمیز به پیامبر اکرم (ص) یک فیلم سیاسی است نه دینی، و ضمن توهین دوباره، اسلام را «سرطان» دانسته است، گفت: برای تولید این فیلم دو ساعته که در مدت سه ماه در کالیفرنیا ساخته، پنج میلیون دلار از ۱۰۰ خیّر یهودی جمع آوری کرده است همچنین وی افزود: در تولید این فیلم، ۶۰ بازیگر و ۴۵ شخص دیگر به عنوان عوامل ساخت فیلم، همکاری داشته اند.
باسیل از  سه شنبه (۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲ ـ ۲۱ شهریور ۱۳۹۱) که با روزنامه صهیونیستی «هاآرتص» و روزنامه آمریکایی «وال ستریت ژورنال» مصاحبه کرد، ناپدید شد و از مکان اختفای وی اطلاعی در دست نیست.
 در تکمیل بحث، لازم است به مشخصات کامل افراد پشت پرده فیلم موهن آمریکایی و سوابق آنها اشاره شود(۲۸):
۱. نیکولا باسلی ناکولا(Nakoula Basseley Nakoula)
بنا به گفته مقامات آمریکایی، ناکولا نویسنده و کارگردان فیلم موهن است. در مصاحبه‌ای که آسوشیتدپرس با این فرد داشته است، وی خود را ناکولا ناکولا معرفی کرده است. Basseley  از لحاظ آوایی با نام "باسیل" شباهت زیادی دارد. در طول مصاحبه ناکولا داشتن هرگونه رابطه با باسیل را انکار کرده است. به گفته ناکولا او تنها در بخشی از فیلم همکاری داشته است.
گفتنی است که ناکولا سابقه کیفری دارد. به گفته مقامات قضایی فدرال، او در یک کلاهبرداری از حساب‌های بانکی شرکت داشته است که شماره‌های تامین اجتماعی را به سرقت می‌برده‌اند. سپس وی پول را از حساب‌های سرقتی برداشت کرده و به حساب‌های دیگر خود واریز می‌کرده است.

ناکولا در سال ۲۰۱۰  به کلاهبرداری محکوم و به پرداخت ۷۹۰هزار دلار جریمه و ۲۱ ماه زندان و محروم از استفاده از اینترنت به مدت ۵ سال شد. گفتنی است که وی داستان فیلم موهن را در زندان نوشته است.
 
 روز پنج‌شنبه مقامات پلیس آمریکا تأیید کردند که ناکولا همان سام باسیل بوده و نویسنده و کارگردان فیلم موهن ضدّ اسلامی است.
 
۲. استیو کلین(Steve Klein)
 
کلین که گفته می‌شود مشاور فیلم‌نامه بوده است، می‌گوید او نام واقعی سام باسیل را نمی‌داند، ‌امّا ادعا کرده است که باسیل از وی برای همکاری در فیلم درخواست کمک کرده است. دلیل انتخاب وی این بوده است که استیو کلین با گروه‌های افراطی مسیحی در جنوب کالیفرنیا رابطه داشته است. او که یک نظامی در زمان جنگ ویتنام بوده است موسسه Courageous Christians Unitedرا تاسیس کرد، موسسه‌ای افراطی و ضد اسلامی.
 
او هم‌اکنون رییس مؤسسه Concerned Citizens for the First Amendment است که این گروه نیز در کالیفرنیا فعال بوده و افراطی و ضد اسلامی است. این گروه به تازگی با کمیته‌ای مسیحی افراطی همکاری داشته است که در مدارس کالیفرنیا حضور داشته و به پیامبر اسلام توهین می‌کرده‌اند.
 
گفته مِی‌شود  وی به دنبال ترویج رعب و وحشت میان جوانان آمریکایی از اسلام بوده و به مدارس کالیفرنیا می‌رود و علیه اسلام صحبت می‌کند. این قبطی افراطی، مسیحیان خاورمیانه و شمال آفریقا را تشویق به اقدامات نظامی علیه مسلمانان می‌کند.
 
۳. تری جونز (Terry Jones)
یکی دیگر از افراد پشت پرده  فیلم موهن ضداسلامی، «تری جونز» است. این کشیش جنجالی آمریکایی که به خاطر آتش زدن نسخه هایی از قرآن کریم و مخالفت شدید با اسلام شهرت دارد، از ساخت فیلم توهین آمیز به پیامبر اسلام(ص) حمایت کرده و در بیانیه وی در مورد این فیلم، آمده است: این فیلم ساخت آمریکا است و هدف از ساخت آن حمله به مسلمانان نیست، این فیلم می خواهد عقیده نابودگر اسلام را نشان دهد.
«تری جونز» به خاطر همین اقدامات ضد اسلامی خود در آمریکا معروف بوده و یکی از حامیان اصلی این فیلم است. به گفته وی او فیلم را در یاد بود۱۱ سپتامبر در یکی از سخنرانی‌های خود  به نمایش گذاشت.
در خطابه‌ای که ««تری جونز» برای روزنامه «تایمز» فرستاد نوشت: ما به تهیه کننده فیلم کمک کرده ایم تا آن را توزیع کند.
او در سال ۲۰۱۰ قصد سوزاندن قرآن را داشت که با درخواست‌های مقامات آمریکایی آن را لغو کرد. امّا بعداً در سال ۲۰۱۱ دست به این اقدام شنیع زد.
 
۴. موریس صادق(Moris Sadek)
 
فعّال مصری مسیحی قبطی که فیلم موهن را در وبلاگ شخصی خود به نمایش گذاشت. این افراطی مصری در واشنگتن زندگی می‌کند.
 
او فردی ضداسلامی بوده و عضو اصلی جامعه قبطیان آمریکا است. او در مصاحبه‌ای با رویترز هدف خود از نمایش فیلم را نشان دادن خطر اسلام برای مسیحیت اعلام کرده است.
مسئله اهانت به اولیای الهی، مسئله تازه‌ای نیست!
دشمنی با اهل بیت(ع) از همان ابتدای شکل گیری اسلام، از آن روز که در یوم الدار پیامبر خدا(ص) علی بن ابی طالب(ع) را به عنوان جانشین خود معرفی کرد، آغاز شد. این خط در طول تاریخ با قدرت یافتن بنی امیه و بنی العباس تداوم داشته و امروز بعد از شکل گیری حکومتی شیعی در حساسترین نقطه جهان، به اوج خود رسیده است. امروز ابزارهای نوینی چون ماهواره و اینترنت و رسانه نیز در کنار شیوه های کهن چون جعل حدیث، فرقه سازی و ... به کمک دشمنان اهل بیت(ع) آمده و در خدمت اهداف صهیونیست‌ها و دنیای استکبار قرار گرفته است تا در قالب دکترینهای جنگ نرم، منبع اصلی انرژی و قدرت شیعه را که ولایت انبیای الهی و ائمه اطهار(س) باشد مورد هجمه قرار دهند.
بنابراین، هجمه صهیونیست‌ها و دنیای استکبار به ارزش‌ها و مقدسات اسلامی سابقه طولانی دارد و این امر در سالهای اخیر به دلیل موج بیداری اسلامی که موجب نگرانی و وحشت صهیونیست‌ها و حامیان غربی آنان شده، افزایش یافته است که البته این تهاجم‌ها هر بار نیز بر ضد خودشان تمام شده و موجب تنفر بیشتر جهان اسلام و مسلمانان جهان و صاحب‌نظران منصف می‌گردد.
تهاجم فرهنگی غرب در قالب توهین به مقدسات اسلامی: توهین به قرآن و اسلام و پیام آورآن(پیامبر اسلام)، اهانت به دستورات اسلامی و بزرگان جهان اسلام از مصادیق و نمونه های بارز این توهین ها است. این اهانتها با ابزارهای گوناگونی چون کتاب، روزنامه و نشریات، فیلم، سخنرانی و کاریکاتور انجام می گیرد و با توجه به رسانه های وسیع و فراگیری که در اختیار دارند تهاجمی سازمان یافته و همه جانبه را بر ضد اسلام و مسلمانان انجام می دهند. غرب در این برنامه ها می کوشد اسلام را دین تروریستی و تروریست پرور، خشونت طلب، مخالف آزادی، استبدادخواه و بی منطق معرفی کند تا در سایه این اتهامات ناحق به اهداف شوم خود دست یابد، در حالی که همین تهاجمها، توهینها و اهانت های بی شرمانه و غیر انسانی دلیل بر بی منطقی گویندگان آن و خشونت طلبی های آنان است.
البته نکته درخور توجه این است که مسئله اهانت به اولیاء‌ الهی و پیامبران خدا و مقدسات ادیان توحیدی امری تازه و جدید نیست. اهانت و استهزاء و تکذیب، سه شیوه رایج در میان اقوام جاهلیت در مقابله با هدایت پیامبران بوده است. اهانت به پیامبران و دروغگو و ساحر و مجنون و قدرت‌طلب و سفیه و ... خواندن  پیامبران خدا از جمله روش‌های رایج میان امت‌های منحرف گذشته و دشمنان پیامبر اسلام(ص) بوده است که قرآن کریم این موارد را گزارش می‌کند.
شیوه ها و راههای مقابله با اهانت دشمنان به مقدسات اسلامی
برای مقابله با هجمه های صهیونیست‌ها و دنیای استکبار به ارزش‌ها و مقدسات اسلامی، در آغاز باید اهداف آنان را از این تهاجم ها شناسایی کرد تا بتوان دفاع مناسب را برنامه ریزی کرد. از اهداف مهم اهانت کنندگان می توان به موارد زیر اشاره کرد:
گرایش به اسلام در غرب به طور چشم گیری رو به افزایش است. رسانه های ارتباط جمعی غربی اعلام داشته اند که در چند دهه آینده مسلمانان در برخی از کشورهای غربی که اکنون جزو اقلیت های مذهبی اند، به اکثریت تبدیل خواهند شد. برخی از سران غرب از خطر اسلام گرایی در غرب بیمناک شده و برای جلوگیری از رشد اسلام گرایی به چاره اندیشی افتاده اند. به گمان خویش پنداشته اند که می توانند با بهره گیری از رسانه ها و غول های تبلیغاتی که در اختیار دارند، با ارائه تصویری وارونه و نادرست از اسلام، از جذابیت و در نتیجه از گسترش روز افزون اسلام در مغرب زمین بکاهند.
ویژگی نبی خاتم (ص) به عنوان آخرین پیامبر آن است که دارای دین کامل و جامع همه ادیان الهی است، دینی که گرد و غبار گذر قرون بر روی آن ننشسته و مورد دستبرد، تغییر و تحریف قرار نگرفته است و نه تنها خود زنده است، بلکه احیاگر همه انبیا (ع) و ادیان گذشته است.
به فرموده قرآن کریم: «یُرِیدُونَ لِیُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کَرِهَ الْکَافِرُونَ؛ آنها مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند، ولى خداوند نور خود را کامل می کند، هر چند کافران ناخشنود باشند.»(صف، آیه ۸)
خدا در آیه ۱۴ سوره مبارکه نور می فرماید: «الله نور السموات و الارض مثل نوره کمشکوة .....»، بر اساس تفسیر مفسرین شیعه، سلسله نوریه در جهان هستی ۱۴  معصوم بوده  و حضرات معصومین(ع) علت خلقت می باشند، ونور به آنان اطلاق گردیده و یکی از مراتب نور آنان هستند که آیه ۸ سوره صف  به آنان بر می گردد.
کفّار همواره شاهد بوده اند که هرگاه مسلمانان به همگرایی و اتّحاد روی آورده اند، نتوانسته اند آنها را مطیع خود سازند و از این رو شعار« تفرقه بینداز و حکومت کن را» سرلوحه کار خود قرار داده اند. تا پیوسته مسلمانان را به خود مشغول کنند تا ضعیف و عقب مانده گردند و هم نتوانند اسلام را به کشورهای غربی منتقل سازند، غافل از این که این گونه اهانت های بی شرمانه باعث اتحاد و انسجام هر چه بیشتر همه فرق اسلامی خواهد شد.
از آنجایی که مستکبران و زور گویان جهان دستورهای قرآن به ویژه آموزه های اجتماعی اسلام؛ مانند امر به معروف و نهی از منکر و برچیدن بساط ظلم و ستم و برقراری عدالت جهانی را مانعی بزرگ بر سر راه قلدری و زور گویی خود می بینند از این رو در صدد هستند این دین را نیز از صحنه زندگانی بشر - دست کم حیات اجتماعی او - دور سازند و تبدیل به دینی بی روح کنند تا مزاحم فساد آنان نگردد. بنابراین؛ آنها با ادیانی که مزاحمتی برای آنها ایجاد نکند، مخالفتی ندارند.
مهم ترین راه های مقابله با اهانت به مقدسات
۱. انسجام و همبستگی گروه‌ها و مذاهب مختلف اسلامی؛ انسجام و همبستگی گروه‌ها و مذاهب مختلف اسلامی و داشتن موضع واحد و یکپارچه، توهین کنندگان را از رسیدن به اهداف خود ناکام می گذارد. به ویژه بزرگان و اندیشمندان جهان اسلام چون رهبری فکری جوامع خود را بر عهده دارند، باید از هرگونه اظهار نظری که بر اختلافات دامن بزند، خودداری کنند.
فیلم موهن علیه پیامبر اسلام با هدف اختلاف بین ادیان و مذاهب ساخته شده است. هدف کسانی که چنین فیلمی را طراحی کردند، قطعاً ایجاد اختلاف بین سه دین بزرگ اسلام، مسیحیت و یهودیت است. دشمنان قسم خورده اسلام غافل اند که ملتهای اسلامی به همان اندازه که برای نبی اسلام(ص) احترام قائل اند، برای دیگر پیامبران نیز احترام قائل هستند و حضرت عیسی و حضرت موسی(ع) را نیز همانند رسول گرامی اسلام(ص) دوست دارند. دوستی میان ادیان، حامل پیام اتحاد و مبارزه با تفرقه‌افکنی کسانی است که می‌خواهند میان ملت‌ها و مذاهب پیرو ادیان آسمانی اختلاف ایجاد کرده و از آب گل‌آلود ماهی بگیرند که به لطف خدا هرگز نخواهند توانست به اهداف پلیدشان دست یابند.
بی شک، این اقدامات باید مقدمه ای شود تا همه مسلمین جهان دشمنان اصلی خود را بشناسند، از دامن زدن به هرگونه اختلاف درونی که اتحاد مسلمین را اندکی سست می کند به شدت بپرهیزند و همگی با همه قوا در مقابل استکبار صف آرایی کنند.
۲. زدودن خرافات از میان جامعه مسلمانان؛ دشمنان، برخی از خرافات و مطالب سست و ضعیفی که در بعضی موارد توسط ناآگاهان یا دشمنان آگاه در منابع اسلامی یا در بین مسلمانان وارد شده است را دست مایه چنین اهانت هایی قرار داده اند. ازاین رو تهذیب و پاکسازی منابع اسلامی و رفتار خود مسلمانان ضرورت دارد. دشمنان اسلام کوچکترین ضعف را آن قدر بزرگ می کنند تا آن را جلوی دید و قضاوت دیگران قرار دهند؛ بنابراین پیش از آن که نامحرمان از عیوب و نواقص ما آگاه شوند، خود باید پیشقدم شده این ضعفها و انحرافات را از بین ببریم.
۳. مطالعه بیشتر برای آشنایی با فرهنگ اسلامی؛عدم آشنایی مسلمانان با فرهنگ اسلامی زمینه را برای معرفی نادرست اسلام از سوی غربیان هموار می کند.
۴. گفت و گوی ادیان؛ گفت‌وگوی ادیان، بهبود روابط مسلمانان و غیرمسلمانان و زندگی مسالمت آمیز از مؤثرترین مؤلفه‌های ممانعت از هتک حرمت مقدسات ادیان است. گفت و گوی ادیان، به ویژه ادیان توحیدی می تواند نقش مؤثری در برقراری صلح و شناخت صحیح پیروان ادیان مختلف نسبت به دین یکدیگر داشته باشد، در نتیجه جلوی بسیاری از پیش داوری ها و سوء استفاده فرصت طلبان گرفته شود.
۵. استفاده از ابزارهای گوناگون برای معرفی اسلام ناب؛ ضعف و ناتوانی مسلمانان در ارائه تعالیم صحیح به جهانیان زمینه‌ساز توهین به مقدسات اسلامی شده‌است. متأسفانه بسیاری از مسلمانان که در محیط های غیر اسلامی زندگی می کنند، آداب و رسوم دین خود را از طریق مستشرقان و اسلام شناسان غربی می شناسند. روشن است که آنها آن گونه که باید، نمی توانند و نمی خواهند اسلام را به مسلمانان بشناسانند. ازاین رو مسلمانان باید خود را مجهز به ابزارهای گوناگون کنند و با تولیدات فرهنگی و رسانه ای وارد جهان ارتباطات گردند.
اگر مسلمانان و دیگر مردم جهان آگاه شوند، این گونه اهانتها، نه تنها ضرری برای اسلام و جامعه اسلامی ندارد که باعث شکست هر چه بیشتر دشمنان و اهانت کنندگان خواهد شد.
به باور اغلب متفکران سیاسی، هیچ اتفاقی به اندازه خلأ ایدئولوژی چپ و حرکتی که برای پر کردن این خلأ با تفکر اسلامی آغاز شد غرب را نگران نکرد. بنابراین اسلام امروز در چشم عموم سیاستمداران غرب یک رقیب است؛ رقیبی که همه امیدهای آنان برای جهانی‌سازی اندیشه لیبرالیزم را ناکام نموده است.
بی‌تردید این گونه اقدامات مذبوحانه که در راستای پروژه اسلام‌ ستیزی و ایجاد شکاف و اختلاف میان پیروان ادیان الهی، هر از چند گاهی توسط استکبار جهانی به سرکردگی آمریکای جهانخوار و صهیونیسم بین‌الملل طراحی و اجرا می شود، گواه آشکاری بر ترس و واهمه بیش از پیش دشمنان از موج گسترده بیداری اسلامی در منطقه و جهان و استیصال و درماندگی آنها در برابر منطق همیشه جاودان و به حق اسلام است.
سخن آخر
مسئولین و محققین دفتر مطالعات و پژوهشهای مرکز رسیدگی به امور مساجد در شهر مقدس قم، این ضایعه اسف انگیز بزرگ را به ساحت مقدس پیامبر عظیم الشأن اسلام(ص) و حضرت ولیعصر(عج‌) و نایب برحقش امام خامنه‌ای و مردم مسلمان سراسر جهان تسلیت عرض نموده و ضمن تأکید بر هوشیاری ملت عزیز ایران و همه مسلمانان یادآور می شود که این گونه جسارتها و توهینهای شوم از قبل برنامه‌ریزی شده از چشمان مردم بیدار جهان به ویژه مسلمانان وبه خصوص از چشم اساتید، صاحبنظران، محققین فهیم و آگاه ایران اسلامی به دور نمانده و نخواهد ماند و بی‌شک انزجار و افسوس تمام مردم مسلمان در آینده‌ای نزدیک به طوفانی بدل خواهد شد که ریشه سست این‌گونه اقدامات جدید را از بین خواهد برد. «وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرِینَ»(آل عمران/۵۴).
پی نوشتها:
۱. ابن منظور، لسان العرب، داراحیاء التراث العربی ، بیروت، چاپ اول، ۱۴۰۸ق، ج۱۵؛ محمد حسین، دکتر محمد نعیم، قاموس الفارسیة، ماده توهین.
۲. محمود معین، فرهنگ فارسی، مؤسسه انتشارات امیر کبیر، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ش، ص۴۲۹۱. 
۳. ابراهیم پاد، حقوق کیفری اختصاصی (جرایم علیه اشخاص)، انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۴۷ش، ص۴۹۳.
۴. شیح محمد حسن نجفی، جواهرالکلام فی شرح شرایع الاسلام، دارالکتب الاسلامیه، تهران، چاپ سوم، ۱۳۶۲، ج۴۱، ص۴۳۲.
۵. شیخ حرّ عاملی، وسائل الشیعه، باب ۷ از ابواب حد المرتد، ح۱.
۶. همان.
۷.  شهیدثانی، الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه، الدواری، قم، بی تا، شرح لمعه، ج۹، ص۱۹۴.
۸. وسائل، باب ۲۵، ابواب حد القذف.
۹. شرح لمعه، ج۲، ص۳۴۹.
۱۰. همان.
۱۱. سید حسن موسوی بجنوردی، القواعد الفقهیة، ج۵، انتشارات اسماعیلیان، قم، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق.، ص۲۴۹ و ۲۵۷.
۱۲. شهیدثانی، مسالک الافهام فی شرح شرایع الاسلام، ج۱، انتشارات بصیرتی، قم، ص۱۵۸: «لو سبّ النبی قتل الساب و کذا القول فی سبّ باقی الانبیاء... .»
۱۳. شهیدثانی، الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، ج۹، ص۱۹۴: «و فی الحاق الانبیاء بذلک وجه قوی لأنّ تعظیمهم و کمالهم قد علم من دین الاسلام ضرورة فسبّهم ارتداد.»
۱۴. مریم، آیه ۲۷.
۱۵. «و جعلنا ابن مریم و أمّه آیة.»(مؤمنون، آیه ۵۰).
۱۶. «ضرب الله مثلاً للّذین آمنوا امرأتَ فرعون... و مریمَ ابنتَ عمران الّتی احصنت فرجها...» (تحریم/۱۱و۱۲).
۱۷. «...و آتیناه الانجیل فیه هدی و نور» (مائده، آیه ۴۶)، «انّا أنزلنا التوراة فیها هدی و نور» (مائده، آیه۴۴)
۱۸. ابو الصلاح حلبی، تقی الدین، الکافی فی الفقه، (تحقیق رضا استادی)، ص۴۱۶.
۱۹. ابو المکارم ابن زهره، غنیة النزوع الی علمی الاصول و الفروع، مؤسسه امام صادق(ع)، قم، چاپ اول، ۱۴۱۷ق.، ص۶۲۳: «و یقتل من سبّ النبی صلی‏الله‏علیه‏و‏آله و غیره من الانبیاء او احد الائمه علیهم‏السلام و لیس علی من سمعه.»
۲۰. جواهر الکلام فی شرح شرایع الاسلام، ج۴۱، ص۴۳۶-۴۳۷.
۲۱. ماده ۵۱۳ قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی ایران: «هرکس به مقدسات اسلام ویا هریک از انبیاء عظام یا ائمه طاهرین (ع) یا حضرت صدیقه طاهره (س) اهانت نماید،اگر مشمول حکم سب النبی باشد اعدام می شود و در غیر این صورت به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد.»
 ۲۲. علی الصعیدی العدوی المالکی، حاشیة العدوی، ج۲، دارالفکر، بیروت، ۱۴۱۲ق. ص۴۱۳.
۲۳. عبد الرحمان بن قدامه المقدسی، الشرح الکبیر، ج۱۰، دار الکتاب العربی، بیروت، ص۷۵: «من سب الله تعالی کَفَر سواء کان مازحاً او جادّاً و کذلک من استهزأ بالله تعالی او بآیاته او برسله او کتبه. قال الله تعالی: «وَلَئِن سَأَلْتَهُمْ لَیَقُولُنَّ إِنَّمَا کُنَّا نَخُوضُ وَنَلْعَبُ قُلْ أَبِاللّهِ وَآیَاتِهِ وَرَسُولِهِ کُنتُمْ تَسْتَهْزِؤُونَ؛ لاَ تَعْتَذِرُواْ قَدْ کَفَرْتُم بَعْدَ إِیمَانِکُمْ... .»(توبه، آیه۶۵-۶۶)
۲۴. محمد الخطیب الشربینی، مغنی المحتاج، ج۴، دار الفکر، بیروت، ص۲۵۸.
۲۵. علاء الدین الکاشانی، بدائع الصنائع، ج۷، دار الکتاب العربی، بیروت، چاپ هشتم، ۱۹۸۲م.، ص۱۱۳.
۲۶. یحیی بن الحسین الهادی، الاحکام فی الحلال و الحرام، ج۲، ص۲۸۲.
۲۷. علی بن ابی بکر الهیثمی، مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج۶، دارالکتب العلمیة، بیروت، ۱۴۰۸ق.، ص۲۶۰.
۲۸. ر.ک: سایت راسخون/سایت تبیان.